امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

بازداري، ميراث فرهنگي و حفاظت

ghoosh bazi
هنربازداري به معناي «شكار در محيط طبيعي توسط پرنده شكاري تربيت شده» از زمان‌هاي بسيار دور مورد علاقه و توجه انسان بوده است. اينكه چه كسي و براي اولين بار موفق به تربيت و استفاده از پرندگان شكاري شده مشخص نيست اما به طور قطع ايرانيان جزو اولين نفراتی هستند كه از اين هنر در شكار بهره جسته‌اند. با گذشت زمان اين هنر به بسياري از نقاط جهان راه يافته و با توجه به فرهنگ و آداب و جغرافياي آن مناطق، گوشه‌هايي به ان اضافه و يا از آن كاسته‌اند. علي رغم تفاوت‌هاي ظاهري همچون شكل كلاه و پاچه بند و يا استفاده از وسايل جانبي همچون زنگوله، ماهيت و ذات اين هنر در تمامي فرهنگ‌ها و اقوام، مشابه و يكسان مي‌باشد. رابطه‌ي انسان و پرنده‌ي شكاري رابطه اي از نوع دو جانبه مي‌باشد كه آداب و مقررات جالبي در خود دارد. امروزه هنربازداري بنا به دلايلي نامعلوم كه ريشه در عدم شناخت و آگاهي مسئولين و قانون‌گذاران از ماهيت و اصالت اين هنر دارد، مورد بي‌مهري و بي‌توجهي واقع گرديده است. بخش از اين ديدگاه به قرار دادن بازداران و قاچاقچيان پرندگان شكاري در يك رديف و در مقياس محترمانه‌تر تشويق صيادان به صيد اين پرندگان باز مي‌گردد كه از اساس بي‌پايه مي‌باشد. امروزه اين دغدغه با توجه به در دسترس بودن و استفاده از پرندگان شكاري تكثير شده سال‌هاست كه مرتفع گرديده است. هنر بازداري يا شكار با پرندگان شكاري، طبيعت دوست‌ترين نوع شكار است به طوري كه هيچ جانداري تنها به جهت تفريح از چرخه‌ي حيات حذف نمي‌گردد. دراين كارزار شكار سهم پرنده و لذت آن سهم بازدار مي‌باشد. بازداران در هركجاي جهان كه باشند جزو پيشگامان استفاده‌ي پايدار از طبيعت بوده و همواره فراواني و تنوع شكار را تحت نظر داشته و هيچگاه نسبت به كاهش جمعيت گونه‌ها، منفعل و بي تفاوت نبوده‌اند.
ادامه مطلب در دوماهنامه شكار و طبيعت 1394 شماره 138 ( لينك دانلود مجله شماره 138)

نوشتن دیدگاه

با سلام و تشکر از حسن توجه شما، لطفا با توجه به حساس بودن سیستم به نام های تکراری نام و نام خانوادگی خود را به صورت کامل و دیدگاه خود را به صورت فارسی بنویسید.