امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

tourism

حمايت از توسعه گردشگري و شکار
در دنياي امروز که با هجوم اطلاعات و پيشرفت فناوري روبرو هستيم، بهره برداري از منابع موجود در جهت رفاه، تامين آسايش، ايجاد فرصتهاي شغلي اولين گزينه  دولت منتخبه ميباشد. با توجه به اينکه يکي از راهبردهاي مهم برنامه ي چهارم براي توسعه ي پايدار کشور “ توسعه ي گردشگري طبيعي(طبيعت گردي)” ميباشد اينطور به نظر مي آيد که جاي نمايندهاي از طرف يکي از سازمانهاي دولتي و يا تشکّلهاي غيرانتفاعي متوّليِ امر گردشگري در ليست اعضاي تشکيل دهنده ي اين کميته خالي است.
سازمان حفاظت محيط زيست هر ساله پس از برآورد تعداد وحوشِ هر منطقه و مشخص نمودن جمعيت جانوري مازاد و سرريز، با در نظر گرفتن آن تعداد از حيواناتي که ممکن است به علت عوامل طبيعي مانند خشک سالي و يا بيماري تلف شوند و همچنين احتساب آنها که طعمه ي جانوران ديگر مي گردند تعدادي پروانه ي شكار و صيد، و به ميزاني كه لطمه اي به طبيعت وارد نياورد صادر نموده و...

ادامه در دوماهنامه شکار و طبیعت 141 (لینک دانلود مجله شماره 141)

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

bohran

سخن مدیرمسئول
عـبور از بـحران  بـا سـه راهکــار اسـاسي
« بــسمه تــعالي»
مقدمه:
همانطور که مطلع شدهايد در يکي دو سال گذشته، داد و فرياد مديران محيط زيست در اين که منابع طبيعي و به ويژه جمعيت وحوش لطمه و آسيبهاي زيادي ديده، بلند شد. و حتي نقل قولهايي هم شنيده شد دال بر اينکه فراکسيوني در مجلس به دنبال ممنوعيت 5 سالهي شکار، دارندگان سلاح را بر آن ميدارد که سلاح يا سلاحهاي خود را در منزل نگه دارند.  امّا همانطور که بارها عرض شد بايد به جاي روشهاي انفعالي که معلوم نيست چقدر ما را به سمت حصول به اهداف مورد نظر نزديک نمايند و مشکلات ما را حل کنند بايد از روش سعي و خطا پرهيز شود و به جاي آن از سياستها و راهکارهاي به اصطلاح عملي و حرفهاي و تجربهاي که در دنيا به کار گرفته شده است، بهره جست و بدين منظور به عبارتي براي عبور از بحران با سه راهکار اساسي زير ميشود به سمت توسعه ي پايدار در بخش محيط زيست و حفظ وحوش پيش رفت که خيلي خلاصه فقط اشاره ميشود.
1- تـشکيل بــاشگاههاي تــيراندازي و شـکار:
شايد مطلع باشيد که صدها هزار نفر داراي سلاح شکاري رسمي و قانوني ثبت شده هستند يعني اگر قيمت تقريبي هر سلاح را حدود 5000000 تومان به صورت متوسط فرض کنيم و تعداد حداقل يک ميليون نفر هم داراي سلاح باشند يعني 500،000،000،000 هزار ميليارد تومان ارزش سلاحها نزد مردم است به عبارتي با خارج کردن يا بلااستفاده كردن اين سلاحها نزد مردم، اين ثروت بزرگ بلاتكليف خواهد ماند. در صورتي که با تشکيل باشگاههاي تيراندازي و شکار (پرتاب تير به اهداف مجازي و غير جاندار) ميشود دهها هزار نفر از دارندگان سلاح را در باشگاههاي شکار و تيراندازي سازماندهي و ساماندهي کرد.

ادامه در دوماهنامه شکار و طبیعت 141 (لینک دانلود مجله شماره 141)

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

شكارچيان شاخ

shakh
پيدا كردن شاخ هاي چند شاخه و بزرگ مانند يك تروفه شكار شده براي جست وجو گران آن، بزرگ‌ترين پاداش به حساب مي‌آيد. براي حصول چنين پاداشي ابتدا بايد بدانيد چه موقع گوزن‌ها، شاخ‌اندازي مي‌كنندو گوزن‌ها هر سال آخر فصل زمستان شاخ هايشان را مي‌اندازند، معمولا دوتا شاخ با هم نمي‌افتد. ابتدا گوزن‌ها يكي از شاخ‌ها را از دست مي‌دهد و سپس با اختلاف چند روز براي برقراري تعادل سرش، آن ديگري را با كوبين به تنه درختان منطقه از دست مي‌دهد.
چرا گوزن‌ها شاخ‌هايشان را از دست ميدهند؟
*گوزن‌هاي نر در طول زندگي با كوبيدن شاخ‌هايشان به هم مبارزه مي‌كنند و در اين مبارزات شاخ‌هاي آن‌ها شكسته مي‌شود. اگر گوزن‌ها شاخ‌اندازي نداشتند، يعني شاخ‌هاي شكسته را از دست نداده و به جاي آن شاخ‌هاي سالم و نو به دست نمي‌آوردند مجبور مي‌شدند سراسر عمر را با همان شاخ‌هاي آسيب ديده و شكسته زندگي كنند و ديگر قادر به مبارزه و ادامه نسل نبودند.
* رشد دوباره شاخ‌ گوزن‌ها، سرعت افزايش وزن را كاهش مي‌دهد و بدين ترتيب وزن گوزن بالغ كنترل ميشود.
عوامل ريزش شاخ‌ها :
بعد از جفت‌يابي، سطح تستسترون خون كاهش مي‌يابد. اين موضوع سبب ضعيف شدن لايه دروني شاخ ميشود و قت نگهدارنده پوسته استخواني شاخ را از بين مي رود و شاخ به اصطلاح مي‌افتد.
ادامه مطلب در دوماهنامه شكارو طبيعت سال 1393 شماره 137 ( لينك دانلود مجله شماره 137)

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعال

شكار نماد تاريخ، هنر و فرهنگ ايران

shekar tarikh
شكار اهميتي نمادين در تاريخ ايران دارد و به همين جهت بايد ابعاد و زواياي اهميت آن مورد بررسي قرار گيرد، تا در شرايطي كه انسان‌ها روز به روز از طبيعت دور مي‌شوند و منتقدان نيز به مخالف با شكار پرداخته‌اند، ابعاد ارزشمند اين رسم نيكو بيشتر مورد كنكاش قرار گرفته و اهميت آن براي همگان به ويژه نسل جوان ميهن ما روشن گردد به همين لحاظ در اين مقاله به نقشي كه شكار در تاريخ ايران داشته و همچنين اثري كه در آفرينش آثار هنري ايفا نموده پرداخته شده است و ضمن آن فنون برآمده از شكار و ورزش‌هايي كه با شكار عجين شده‌اند نيز اشاره گرديده و علاوه بر آن اهميت توريسم شكارنيز با توجه به تنوع آب و هوايي كشورمان و نقشي كه در توسعه گردشگري و ترغيب و تشويق به سرمايه گذاري در اين بخش خواهد داشت تاكيد شده است و در مجموع با توجه به مطالب ارائه شده، توجه منتقدان نيز به اهميت اين آئين نيكوي نياكان جلب گرديده است.
مقدمه:
نظر به اينكه اخيرا عده‌اي با آئين نيكوي شكار كه ريشه در تاريخ و گذشته اساطيري ايران دارد پرداخته‌اند، عليهذا در اين مقاله اهميت شكار در تاريخ، هنر و فرهنگ ايران مورد بررسي قرار خواهد گرفت.
1- شكار در تاريخ ايران
همان طوري كه مي‌دانيد شكار حتي قبل از اينكه انسان به زراعت روي آورد از اولين عادات او بوده و ملاحظه آثار به جاي مانده از چندين هزار سال پيش در روي ديوار غارها و سنگ‌هاي كوه و دره‌ها، خود نشان‌دهنده توجه انسان به اين كار بوده و بشر گرچه ابتدا به جهت تغذيه و حفظ بقا خود به شكار پرداخت، اما بعدها آن را به عنوان يك سنت نيكو همچنان حفظ كرد به طوري كه حتي وقتي به كشاورزي و دامداري نيز پرداخت از شكار دست نكشيد، در كشور ما نيز از آغاز حضور ايرانيان در سرزمين ايران، شكار جزء عادات نيكو محسوب مي‌شده و علاوه بر پرداختن به آنجهت معيشت و استفاده غذائي، از ان به عنوان كاري پسنديده كه موجب سلحشوري و جنگاوري آن‌ها مي‌شده، مي‌پرداختند، به طوري كه كورش كبير به سپاهيان و جوانان پارسي امر مي‌كرد كه همواره به شكار بپردازند تا روح سلحشوري و رزم‌آوري در آنها باقي بماند. گزنفون در كتاب «سير و پدي » كورش در مورد علاقه پارسي‌ها به شكار مي‌نويسد: « وقتي شاه براي شكار بيرون مي آيد عزم جزم مي‌كند،نصف سربازان خود را به شكار مي‌برد،  شاه همچنين به هنگام رفتن شكار نوجواناني را كه سن آن ها بين 16 تا 26 ساله است نيز با خود به شكار مي‌برد. پارسي‌ها شكار را ورزش عمومي مي‌دانندو شاه در رأس همه شكارچيان، شكار را آموزگار حقيقي جنگ مي‌پندارد، واقعا هم چنين است، شكارچيان مي‌آموزند كه صبح برخيزند ، در سرما گرما بردبار باشند راه بروند، بدوند، به حيوانات از هر طرف كه بيايند تير بياندازند و زوبين افكنند، غالبا وقتي كه انسان يك حيوان قوي در جلوي خود مي‌بيند، روحش تيزتر مي‌شود ( متهورتر مي‌شود) زيرا در اين وقت لازم است كه شكارچي به جنگ با حيوان بپردازد وضربتي به آن وارد آورد يا خود را از حمله او ايمن بدارد، بنابراين به نظر نمي‌رسد در شكار چيزي يافت شود».
ادامه مطلب در دوماهنامه شكار و طبيعت سال 1393 شماره 137 ( لينك دانلود مجله شماره 137)

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

بازداري، ميراث فرهنگي و حفاظت

ghoosh bazi
هنربازداري به معناي «شكار در محيط طبيعي توسط پرنده شكاري تربيت شده» از زمان‌هاي بسيار دور مورد علاقه و توجه انسان بوده است. اينكه چه كسي و براي اولين بار موفق به تربيت و استفاده از پرندگان شكاري شده مشخص نيست اما به طور قطع ايرانيان جزو اولين نفراتی هستند كه از اين هنر در شكار بهره جسته‌اند. با گذشت زمان اين هنر به بسياري از نقاط جهان راه يافته و با توجه به فرهنگ و آداب و جغرافياي آن مناطق، گوشه‌هايي به ان اضافه و يا از آن كاسته‌اند. علي رغم تفاوت‌هاي ظاهري همچون شكل كلاه و پاچه بند و يا استفاده از وسايل جانبي همچون زنگوله، ماهيت و ذات اين هنر در تمامي فرهنگ‌ها و اقوام، مشابه و يكسان مي‌باشد. رابطه‌ي انسان و پرنده‌ي شكاري رابطه اي از نوع دو جانبه مي‌باشد كه آداب و مقررات جالبي در خود دارد. امروزه هنربازداري بنا به دلايلي نامعلوم كه ريشه در عدم شناخت و آگاهي مسئولين و قانون‌گذاران از ماهيت و اصالت اين هنر دارد، مورد بي‌مهري و بي‌توجهي واقع گرديده است. بخش از اين ديدگاه به قرار دادن بازداران و قاچاقچيان پرندگان شكاري در يك رديف و در مقياس محترمانه‌تر تشويق صيادان به صيد اين پرندگان باز مي‌گردد كه از اساس بي‌پايه مي‌باشد. امروزه اين دغدغه با توجه به در دسترس بودن و استفاده از پرندگان شكاري تكثير شده سال‌هاست كه مرتفع گرديده است. هنر بازداري يا شكار با پرندگان شكاري، طبيعت دوست‌ترين نوع شكار است به طوري كه هيچ جانداري تنها به جهت تفريح از چرخه‌ي حيات حذف نمي‌گردد. دراين كارزار شكار سهم پرنده و لذت آن سهم بازدار مي‌باشد. بازداران در هركجاي جهان كه باشند جزو پيشگامان استفاده‌ي پايدار از طبيعت بوده و همواره فراواني و تنوع شكار را تحت نظر داشته و هيچگاه نسبت به كاهش جمعيت گونه‌ها، منفعل و بي تفاوت نبوده‌اند.
ادامه مطلب در دوماهنامه شكار و طبيعت 1394 شماره 138 ( لينك دانلود مجله شماره 138)