امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

تلخکامی های یوز در تاریخ


اسناد موجود در بایگانی های اداره جنگل بانی و بعدها شکار بانی هند تحت استیلای بریتانیا حقیقت تلخی را درباره یوز نشان می دهد. برای نمونه در سال 1872 تعداد 8 قلاده چیتا ( نام هندی یوز به معنی خالدار) شکار و پوست آنها برای دریافت جایزه و کله گرگی به مقامات دولتی میرزاپور تحویل داده شد. یکی از هولناک ترین آمار مربط به سال 1876 در مدرس است که پوست 135 قلاده یوز و 507 قلاده پلنگ برای دریافت جایزه تحویل داده شد.
رابطه بین اقوام هندی و یوز تا پیش از ورود مغولان و تشکیل دولت  گور کانی چندان روشن نیست هر چند پس از یورش های سلطان محمود غزنوی به تدریج پادشاهی های مسلمانی چون بهمنی، لودی و غلام شاهیان به ویژه در شمال شبه قاره تشکیل شدند ولی با ورود بابر شاهزاده تیموری از فرغانه به کابل و بعدها شمال هند و تصرف سند و سلطان نشین دهلی در کنار نفوذ فرهنگ ایرانی ( هرچند سابقه ارتباط ایرانیان و هندیان به پیش از میلاد و ورود اقوام آریایی  نژاد به این دو ناحیه باز می گردد) نخجیرگری و یوزداری رونق روز افزونی به ویژه در دوران جلا الدین اکبر مغول اعظم و امپراتور گورکانی گرفت. نورالدین جهانگیر جانشین اکبر از یوزخانه ای با هزار قلاده متعلق به پدر خود می نماید. خلاف ایرانیان که برای پیش گیری از خسته  و کوفته شدن یوز، چشم بسته و جل پوشیده او را سوار بر اسب به شکارگاه وارد می نمودند  در هند مرسوم بود یوزان چشم بسته آموخته و آهو گیر را سوار بر عرابه های گاوکش به نخجیرگاه وارد مینمودند که این رسم تا  اوایل قرن بیستم در میان مهاراجه ها و نواب های هندی مرسوم بود.

ادامه مطلب در فصلنامه حفاظت شکار و طبیعت زمستان 1392 شماره 34 (دانلود مجله شماره 34)

نوشتن دیدگاه

با سلام و تشکر از حسن توجه شما، لطفا با توجه به حساس بودن سیستم به نام های تکراری نام و نام خانوادگی خود را به صورت کامل و دیدگاه خود را به صورت فارسی بنویسید.