امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعال
 

شکار سنتی در مازندران

shekare mazandaran

تقلید صدای گوزن نر
این شیوه در فصل پاییز مورد استفاده شکارچیان قرار می گرفته است، به هنگام جفت گیری گوزن ها. شکارچیان شب هنگام (عموما 9 الی 12 شب) به جنگل می رفتند، در مکانی مناسب با دیدی خوب ، پنهان می شدند و با یک شاخ گاو صدای گوزن نر را تقلید می کردند.
شکارچی باید کاملا آگاه و با تجربه می بود تا بتواند این صدا را به درستی تقلید نماید. اگر در آن حوالی گوزن نری تنها حضور داشت، چنین می پنداشت که این صدای گوزن نری است که ماده ای را به همراه دارد، در نتیجه به صدا پاسخ می داد. اگر صدای پاسخ گوزن خیلی دور بود، شکارچی یک بار دیگر در شاخ گاو می دمید تا اطمینان پیدا کند که گوزن نر محل کمین او را به درستی تشخیص داده است. شکارچی پس از آن باید تا بر آمدن پگاه صبحگاهی شکیبا می بود، آنگاه که نور کافی برای استفاده از تفنگش مهیا گردد. در این هنگام بار دیگر با دمیدن در شاخ گاو، گوزن نری را که از دیشب در پی صدا بود ودر آن حوالی به سر میبرد فریب داده و به سوی کمینگاهش می کشاند. حالا دیگر گوزن جای دقیق صدا را یافته بود. شرایط بیولوژیکی حیوان در این فصل به گونه ای است که در پی رفع  نیاز، خطر را تشخیص نمی دهد و بی مهابا و با سرعت به سوی صدا می آید. دراین زمان بود که به قول شکارچی ها " گوزن در لوله تفنگ می افتاد " و شکارچی موفق به شکار حیوان در فاصله 10 تا 15 متری می شد.
شکار شورِسَر
درفصل بهار ( حدود20 اردیبهشت تا 20 خرداد ماه) حالتی در گوزن و شوکا ایجاد میشود که بدنشان به نمک احتیاج پیدا می کند. در اصطلاح محلی می گویند "مال شور گرفته" . در این هنگام شوکا و گوزن برای نوشیدن آب شورمزه ای که در جای جای جنگل از دل زمین می جوشد صبح هنگام و یا حوالی غروب به این چشمه ها اندک است و در ترکیب با خاک به گل تبدیل می شود و اغلب در چاله های حاصل از ردپای حیوانات است که مقداری آب برای نوشیدن جمع می گردد. کل محوطه مشرف بر این چشمه ها 30 تا 40 متر مربع است. شکارچیان در چنین زمانی، در نقطه ای مشرف و مسلط بر چشمه کومه ای برای پنهان شدن بنا می کردند این کومه ها را با خار و خاشاک و خزه های موجود در جنگل به شکلی کاملا طبیعی می پوشاندند.اگر شکارچی صبح هنگام موفق به شکار شوکا و یا گوزن می شد انتظار او تا نزدیکی  های غروب مه شوکا و یا گوزن برای نوشیدن آب بر لب چشمه می آمد به طول می انجامید، و آنگاه است که میتوانست در فاصله ای بسیار نزدیک موفق به شکار گردد.
شکار قرقاولی که "خال گرفته"
عادت شبانه قرقاول ها در فصل پاییز و زمستان چنین است که شاخه  ای از درخت را در ارتفاع 10 تا 15 متری از سطح زمین، برای خواب و استراحت شبانه انتخاب می کنند ( در زبان مازندرانی به شاخه درخت خال و به این عمل قرقاول خال گرفتن می گویند). شکارچیان محلی با یافتن درختی که در پای آن فضله قرقاول ریخته باشد در می یافتند که پرنده کدام درخت را برای اقامت شبانه انتخاب کرده است. با یافتن مکان قرقاول شکارش آسان می شد. تنها کافی بود شکارچی در نقطه ای با دید خوب پنهان گردد تا در حوالی صبح یا هنگام غروب موفق به شکار قرقاول شود.

ادامه مطلب در فصلنامه حفاظت شکار و طبیعت زمستان 1392 شماره 34 (لینک دانلود مجله شماره 34)

نوشتن دیدگاه

با سلام و تشکر از حسن توجه شما، لطفا با توجه به حساس بودن سیستم به نام های تکراری نام و نام خانوادگی خود را به صورت کامل و دیدگاه خود را به صورت فارسی بنویسید.